Σε μια κοινωνία διχασμένη και χωρισμένη σε εμβολιασμένους και μη ξημέρωσε ένας Αύγουστος πύρινος. Τρεις μέρα τώρα βλέπουμε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και στα κοινωνικά δίκτυα εικόνες βιβλικής καταστροφής, εικόνες που μας ξύπνησαν άσχημες μνήμες του 2007.

Το 2007 ζήσαμε μια εθνική τραγωδία, 80 περίπου συμπολίτες μας βρήκαν τραγικό θάνατο, θυμάμαι ακόμα την μητέρα που κάηκε στις φλόγες αγκαλιά με τα παιδιά της,θυμάμαι και τον άνθρωπο που άνοιξε λάκκο με τα χέρια του και θάφτηκε ζωντανός για να τον προσπεράσει η φωτιά.

Η κοινή γνώμη είχε υποστεί ένα τεράστιο σοκ και όλοι ζητούσαν να υπάρξει θωρακισμός της χώρας, ενημέρωση των πολιτών και φυσικά αναδάσωση σε κάθε περιοχή που κατέστρεψαν οι φλόγες.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ την επόμενη μέρα όταν αντίκρισα το καμμένο τοπίο του Καϊάφα, εκεί που έχω χιλιάδες οικογενειακές αναμνήσεις από εκδρομές που έκανα καθ όλη την διάρκεια της παιδικής μου ηλικίας. Ήταν η πρώτη φορά της ενήλικης ζωής μου που συνειδητοποίησα πόσο κτήνος μπορεί να γίνει άνθρωπος και πως η πολιτική δεν είναι η ψήφος που ρίχνουμε ή δεν ρίχνουμε στην κάλπη κάθε τέσσερα χρόνια, αλλά ο ιστός πάνω στον οποίο στήνεται το κράτος. Με λίγα λόγια για πρώτη φορά κατάλαβα πως δεν υπάρχει πρόνοια σε αυτή τη χώρα για ανθρώπους που έχασαν ανθρώπους και περιουσία από μια πυρκαγιά που άλλοτε απέδιδαν σε ξένους πράκτορες και άλλοτε σε πολιτικούς εχθρούς της τότε κυβέρνησης.

Λίγα χρόνια αργότερα στο ίδιο έργο θεατές. Φωτιές ξανά καταστρέφουν δασικές εκτάσεις, σπίτια, ζώα, αρχαιολογικούς χώρους. Ανθρώποι ρακένδυτοι φτιάχνουν αυτοσχέδιες αλυσίδες και μεταφέρουν νερό μέσα σε κουβάδες και λεκάνες. Οι πυροσβέστες παλεύουν με τις φλόγες και οι άνθρωποι θρηνούν την απώλεια της περιουσίας τούς.

Αναρωτιέμαι λοιπόν πως όλοι αυτοί που βγαίνουν στα τηλεπαράθυρα με τα σοβαρά κουστούμια τους θα κοιτάξουν αυτό το λαό ξανά στα μάτια και θα του μιλήσουν για φιλότιμο, ατομική ευθύνη, θυσίες. Αναρωτιέμαι εάν υπάρχει στην πολιτική ατζέντα κάποιου η λέξη «προληψη».Θέλω να μου πει κάποιος πόσα χρήματα ξοδέψαμε σαν κράτος φέτος για την δασοπροστασία. Πόσους πυροσβέστες απασχολεί το πυροσβεστικό σώμα και σε τι κατάσταση βρίσκεται ο εξοπλισμός του.Θελω να μου εξηγήσουν γιατί κάηκε η Εύβοια. Θέλω να μου πουν από πότε η εκκένωση περιοχών είναι η λύση για τις πυρκαγιές.

Θέλω να μου πουν γιατί με άπνοια καίγεται η χώρα μου.

Θέλω για μια φορά να αναλάβει κάποιος την ευθύνη για την απραξία του,για την ανικανότητα του να διαχειριστεί μια έκτακτη ανάγκη. Θέλω να βρω μέσα σε όλο αυτό το συνάφι εκείνο το πρόσωπο που θα βγει μπροστά σαν ηγέτης και θα καθοδηγήσει επιτέλους αυτή τη χώρα στην έξοδο του λαβύρινθου.

Θέλω για μια φορά οι δημοσιογράφοι να κάνουν σωστά τη δουλειά τους και να αγνοήσουν τον μποναμά που τους έδωσαν πριν λίγες μέρες.

Θελω για μια φορά σε αυτή τη χώρα να αποδοθούν οι ευθύνες, να τιμωρηθούν οι υπαίτιοι και να αρχίσουμε από σήμερα κιόλας να χαράζουμε μια σοβαρή πορεια πυροπροστασίας.

Θέλω να μην μας υψώνουν το δάχτυλο όταν εκείνοι αδυνατούν να χειριστούν την κατάσταση. Δεν θέλω άλλο εκφοβισμό, θέλω συμπαράσταση ειλικρινή και δράση!

Θελω ειλικρινά να αφήσω στα παιδιά μου κάθε χιλιοστό πανίδας και χλωρίδας που μου κληρονόμησε η προηγούμενη γενιά.Θελω την πατρίδα μου στο ακέραιο με κούρασαν οι εκπτώσεις!!!